Griekenland - Novaci - 29 september 2025

We hebben gisteravond overlegd of we verder willen rijden of nog een dag blijven. De weersvoorspelling voor de komende dagen is niet zo goed en we zouden het jammer vinden als we de Trans Alpina route (DN67C) daardoor niet goed zouden kunnen rijden. We hakken om 10.30 uur de knoop door, we gaan toch, ondanks de regen. Gelukkig pakt de beslissing goed uit, het werd droog en de zon liet zich zelfs even zien. We komen op een hoogte van 2133 meter, waar sneeuw langs de kant van de weg ligt. Als we bijna op de overnachtingsplek zijn loopt er een kudde geiten, vergezeld van paarden, honden en een paar mannen op de weg. We sukkelen achter ze aan, terwijl sommige auto's ons voorbij scheuren en bijna een hond of geit onder de auto krijgt. Net na het dorpje Branca parkeren we op een verlaten parkeerplaats in dichte mist. We doen de hoes voor het raam tegen de kou en blijven de rest van de avond in ons warme huisje, nagenietend van de prachtige route die we reden. De Trans Alpina route slingert zich door valleien en plateaus tot 2130 meter hoogte – een hoogte die geen enkele andere bergpas in Roemenië bereikt – en biedt adembenemende uitzichten. De 148 km lange hooggelegen weg door het Parâng-gebergte in de Zuidelijke Karpaten van Roemenië verbindt Novaci met Sebeș, en is doorgaans geopend van medio mei tot oktober.

Griekenland - Drambār - 28 september 2025

Vandaag willen we een stuk opschieten, maar dat lukt niet echt. We rijden een route door bergachtig gebied, met niet al te brede wegen en haarspeldbochten. De dorpjes zijn klein en we zien veel dames lopen met een handtasje, waarschijnlijk op weg naar de kerk. Er staan ontzettend veel verkeersborden met de snelheden, die variëren van 30, naar 50 of 70 en 90. Er zijn zelfs stukken waar je 100 mag. Maar net als je het gaspedaal ingedrukt hebt, moet je alweer afremmen. Het beste kun je gewoon 50 km aanhouden, dan hoef je dus niet steeds te remmen of gas te geven. Het laatste stuk gaat over de snelweg, die er vrij nieuw uitziet. We komen aan op een gratis camperplaats met verzorging en stroom. Via een hangbrug lopen we het dorp in. Er zitten op 2 plekken wat oude mannen, waar we zo goed en kwaad als het kan en met handen en voeten een gesprekje voeren . Ze leren ons hoe we goedendag en welterusten moeten zeggen. Het dorp zelf heeft ongeveer 400 inwoners en heeft een traditionele houten kerk (Biserica de leen), wat kenmerkend is voor de Roemeense plattelandsarchitectuur.

Griekenland - Viseu de Sus - 27 september 2025

 Het was erg koud vannacht, maar gelukkig hadden we het niet koud met een extra deken over. We hebben kaartjes gereserveerd voor de rit met de trein om 9.30 uur. Het traject van de stoomtrein werd in 1932 aangelegd voor het vervoer van hout uit de berggebieden. Hiervoor werd het hout over water, vastgebonden op vlotten vervoerd. De aanleg van de spoorlijn ging uit van het principe: volg de loop van de rivier en en leg daar een smalspoor aan. Smalspoor leent zich beter omdat deze een smalle bochtstraal kon volgen. Omhoog werden de arbeiders vervoerd en naar beneden boomstammen, die door hun gewicht de trein naar beneden stuwde. Deze manier van houtvervoer heeft nog heel lang in Roemenië bestaan, eind jaren '80 waren er  meer dan 15 bosbouwspoorlijnen nog steeds in gebruik. De rit van vandaag is 22 kilometer. We zijn gegaan voor het all-in pakket. Onderweg koffie met wat lekkers (bleek een kaasbroodje) en op het eindpunt een warme maaltijd (gebakken aardappelen, zuurkool, worst, spiesje, karbonade, een broodje en een flesje drinken) We aten heerlijk in het zonnetje. Daarna een rondje gelopen en toen was het tijd voor de terugreis. Het was een verrassend leuke tocht. Terug bij de camper nog heerlijk buiten gezeten. 

Griekenland - Sãpânta - 26 september 2025

 

We moeten vandaag wel een stukje rijden, tot aan de Oekraïnse grens, naar het plaatsje Sãpânta. Onderweg zien we veel armoe, huisjes met golfplaten als dak en behoorlijk vervallen. Het prachtige gebied dat we doorkruizen is bergachtig met zicht op de Karpaten, en in Oekraïne het bergmassief Oeholsko - Sjyrokoloezjansky.  Ons doel is het kerkhof, een heel bijzondere plaats, want deze begraafplaats wordt ook wel 'het vrolijke kerkhof' genoemd. De graven worden getooid met blauw gekleurde kruizen met daarop felgekleurde schilderingen en humoristische of soms scherpe teksten over het leven en de dood van de overledene. Ze tonen taferelen uit iemands dagelijks leven, beroep of karakter, vaak met een vriendelijke knipoog. Het geheel is bedoeld om het leven te vieren in plaats van de dood te betreuren. Er zijn diverse kramen bij het kerkhof waar kleding, honing, wijn en souvenirs te koop zijn en Wilma koopt voor Erik een Babuska. We rijden 1,5 km verder naar het parkeerterrein bij het klooster van Peri Sãpânta. Het heeft de hoogste houten kerk van Roemenië, meer dan 78 meter hoog en van grote afstand te zien. Hier lunchen we en bezoeken de kerk en het klooster. De bouwstijl is kenmerkend voor deze streek, puntige daken en massieve houten constructies. Binnen zien we veel iconen en schilderijen, handgemaakt door de monniken. Dan rijden we weer verder, door het nationale park Maramures. Een route met veel haarspeldbochten en door dorpjes waar de tijd lijkt stil te staan. Oude vrouwen in zwarte rokken en kousen, een zwarte hoofddoek, en vaak leunend op een stok. Elk dorp heeft wel een kerk, die versierd is met prachtig houtsnijwerk. We zoeken een plekje op het grote parkeerterrein van Viseu de Sus, van waaruit we morgen een rit gaan maken met de stoomtrein. 

Griekenland - Satu Mare 25 september 2025

 We rijden in de regen Roemenië in en dan is het zomaar een uur later.

Nu zien we ook de nodige zwerfhonden lopen. We bezoeken een klooster in Scãrisoara Nouã/Piscolt. De parkeerplaats is helemaal leeg, dus ruimte genoeg om te overnachten.

We bezichtigen het klooster van buiten en de kapel van binnen en praten met de kok die een klein beetje Duits kan. Hij vertelt dat er nog 6 monniken wonen. Het complex is gigantisch groot en heel goed onderhouden.

Het is een orthodox klooster dat in 1991 gebouwd werd met steun van de dorpelingen. We eten een hapje en besluiten dan toch om maar verder te rijden. Er staat een groot aggregaat op het parkeerterrein, waarover we lezen dat deze geregeld aanslaat en een behoorlijk geluid maakt. Het regent al de hele dag. We komen uit op een grote parkeerplaats bij een zwembad complex waar we overnachten.

Griekenland - Hortobágy 24 september 2025

De plek die we uitzochten om naar toe te gaan, lijkt ons achteraf gezien toch niet zo geschikt, dus tijd voor werkoverleg.

Uiteindelijk wordt het de parkeerplaats in het natuurpark Hortobágy (Hongarije) bij het bezoekerscentrum. Er loopt een treintje door het park en het lijkt ons leuk om die te nemen. Als we aankomen, blijkt het bezoekerscentrum al een jaar gesloten, en het treintje rijdt ook niet. Je mag te voet het park bezoeken, dan moet je online een kaartje kopen. Erik heeft behoorlijk last van zijn enkel, dus wandelen we maar een klein stukje. Als het begint te regenen zijn we snel weer binnen. Morgen gauw weer verder.

Griekenland - Boedapest 23 september 2025

 Vandaag hoeven we maar 100 km om bij het boetiekhotel in Boedapest te komen, waar we voor 20 euro de camper kunnen parkeren.

Er is tegen meerbetaling stroom, je kunt water pakken en in het hotel naar het toilet. De halte voor de tram is vlakbij en deze brengt 65 plussers gratis naar het centrum. We beginnen in de markthal, deze is uitgeroepen tot de mooiste markt van Europa. 

We kijken onze ogen uit. Vooral heel bijzonder is de 1e verdieping. Daar zitten heel veel restaurantjes, die dat wat ze verkopen als voorbeeld op de balie hebben staan.

Als we uitgekeken zijn gaan we naar buiten, waar we een zwerfster languit op een vluchtheuvel zien liggen bedelen. Het contrast is groot.

Boedapest is de hoofdstad van Hongarije met ongeveer 2 miljoen inwoners en heel veel mooie gebouwen. Je weet niet wat je als eerste moet bezoeken. Wij houden het bij een middag sightseeing van gevels. 

Dit is een stad waar we zeker naar terugkomen, maar dan langer. Het valt ons op dat het overal zo schoon is. Niet alleen in de steden, maar echt overal.